Pečat (ne) odlazi u istoriju

pecat_pix
PinterestFacebookTwitterShare

Foto: Pixabay

Od 1. oktobra, privrednim subjektima neće biti potreban pečat u platnom prometu, pri overi platnih naloga u zemlji i inostranstvu, zatim za otvaranje računa, deponovanje potpisa… Koliko će novine, osim na rad banaka, uticati na rad Agencije za privredne registre? O tome za BIZLife govori Gabrijela Petković Jovanović iz Agencije za privredne registre, u kojem se vode elektronski registri i registruju podaci od važnosti za pravni status pravnih lica. Podaci o poslovnim računima, kako kaže, nakon što se otvore u banci, prosleđuju se APR-u radi registracije i objavljivanja.

– APR je nadležna za vođenje elektronskih registara, primenu Zakona o privrednim društvima i više desetina drugih zakona kojima su propisani registri i njihovo vođenje. Kontrolom poslovanja registrovanih pravnih lica bave se drugi državni organi koji obavljaju inspekcijsku kontrolu. Shodno članu 25 Zakona o privrednim društvima, koji je usvojen još 2011. godine, propisano je da društvo, a sledstveno tome i preduzetnik, nije dužno da upotrebljava pečat u poslovnim pismima i drugim dokumentima društva, ako zakonom nije drugačije propisano. Društvo samo odlučuje da li će u poslovnim aktima i drugim dokumentima primenjivati pečat, pa APR ne traži pečat uz potpis odgovornog lica u privrednom subjektu. Razlog zašto su privredni subjekti, ipak, u velikoj meri koristili pečat jeste taj što su drugi organi i poslovni partneri tražili da dokumentacija, fakture… budu opečaćeni. NALED je popisao sve propise u kojima se još propisuje upotreba pečata, pa ćete na tom spisku videti da je Zakonom o udruženjima i Zakonom o zadužbinama i fondacijama propisano da se osnivačkim aktom, odnosno statutom propisuje upotreba pečata u udruženju, zadužbini ili fondaciji. U skladu s osnivačkim aktom, APR traži pečat kod ovih pravnih lica koja se registruju u Registru udruženja, kao i Registru zadužbina i fondacija.

Sve je više privrednih subjekata sa potpisima lažnih vlasnika. U kojoj meri će, ova novina, sprečiti mogućnost zloupotreba, tačnije, da li će precizirati na kojim su lokacijama privredni subjekti (ima mnogo tabli sa nazivima firmi na adresama na kojima, zapravo, nisu)?

–  Prema broju registracija, zanemarljivo je mali broj zloupotreba dokumentacije prilikom osnivanja, jer se zloupotrebe dešavaju tek prilikom poslovanja, a ne u postupku osnivanja. Broj slučajeva zloupotrebe ličnih dokumenata prilikom osnivanja privrednih subjekata za prethodnih 12 godina postojanja APR-a nije veći od 10, ali su te teme medijski dosta prisutne, pa je otuda utisak da ih ima mnogo više nego što podaci to mogu da potvrde. Da li se regularno registrovana pravna lica koriste za nesavesno poslovanje, utvrđuju se u postupku kontrole njihovog poslovanja, što nije u nadležnosti APR-a. U skladu sa zakonskim mehanizmima, o zloupotrebama u poslovanju, nesavesnom poslovanju odnosno obavljanju delatnosti – odlučuju sudovi.

Ko kontroliše da li su privredni subjekti na lokacijama na kojima su prijavili svoju adresu u Agenciji za privredne registre?

– Odredbama člana 25 Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji, propisano je da Poreska uprava proverava dostupnost novoosnovanih privrednih subjekata. Poreski obveznik je dužan da bude dostupan na adresi sedišta a, ukoliko se u postupku kontrole i provere registracionih podataka utvrdi da nisu tačni registrovani podaci, Poreska uprava donosi meru privremenog oduzimanja PIB-a, u skladu s odredbom člana 26 stav 13 Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji. Uostalom, ta napomena jasno je naznačena i na jedinstvenoj registracionoj prijavi osnivanja pravnih lica i drugih subjekata u APR-u, koju osnivači popunjavaju i dostavljaju nam radi pokretanja postupka registracije a iz koje, po datom ovlašćenju, APR podatke automatski prosleđuje Poreskoj upravi.

Što se tiče netačnih podataka o “registrovanim lokacijama privrednih subjekata (ima mnogo tabli sa nazivima firmi na adresama na kojima, zapravo, nisu)”, odgovornost za netačno prijavljivanje podataka o adresi sedišta privrednih subjekata državnom, odnosno registarskom organu, isključivo snose osnivači, koji te podatke prijavljuju prilikom registracije osnivanja privrednog subjekta ili, pak, ne prijave promenu adrese sedišta u zakonskom roku od 15 dana od nastale promene. Uostalom, prijavljivanje neistinitog podatka registru, koji se dostavi u nameri da se takav podatak u postupku registracije upotrebi kao pravi, spade u krivično delo propisano članom 45 Zakona o postupku registracije u Agenciji za privredne registre.

Izvor: BIZLife

Foto: Pixabay

Piše: Nataša Mijušković

Ostavite komentar

Vaša email adresa neće biti objavljena. Polja označena sa * su obavezna.